Ik ben 26 en ongetrouwd :)
We weten allemaal al dat trouwen bij de turken het uiteindelijke doel is, maar is trouwen zo belangrijk in ons cultuur?
Als een meisje van 26 nog niet getrouwd is wordt er met een schuine oog naar haar gekeken, maar ben je getrouwd dan heb je opeens status!
Je groet de single ladies niet meer (want je bent te "hoog" nu je een man hebt)
en opeens spreken getrouwde vrouwen jou wel aan, iets wat ze eerder niet deden toen je nog vrijgezel was.
Ik zie vrouwen ook met een opgezette borst rond lopen van "kijk mij nou eens, ik heb een man! HA HA! mij is het gelukt en jou niet lekka puhh!"
Ik word daar een beetje strontziek van.
Wat vinden jullie ervan? Zijn jullie het ermee eens?
Love is to share, mine is for you..
Ik ben 26 en ongetrouwd :)
Bu sehir Rakiyla yasar, bu sehir cigarayi ceker, bu sehir gonduzu yasar, bu sehir geceyi sever. Bu sehir adami sever, bu sehir kadini dover, bu sehir kanimizi emer, bu sehir icin ulmeye deyer.
Istanbul Istanbul Istanbul elinden oper...
Dit was geen oproep om een potentiële huwelijkspartner by the way.
Bu sehir Rakiyla yasar, bu sehir cigarayi ceker, bu sehir gonduzu yasar, bu sehir geceyi sever. Bu sehir adami sever, bu sehir kadini dover, bu sehir kanimizi emer, bu sehir icin ulmeye deyer.
Istanbul Istanbul Istanbul elinden oper...






Nee, ik weet eigenlijk niet waar je het over hebt.
Groetjes,
G.
K ღ ÖGel, benim baktığım yerden bir bak kendine
Gör, hayatımın senden öncesi hatırlanmıyor bile
Sus, söylemediğin sözleri duydum saydım üzülme
Biz, iki kişilik bir dünya yarattık ya seninle <3
Nou nee ik ben er totaal niet mee eens.
Ik ben iemand die zich overal bij kan voegen. Getrouwde vrouwen,meiden, kinderen etc. Het is net hoe jij er mee om gaat. Ik bedoel, ik kan zo een gespreks-onderwerp vinden om met een getrouwde te praten en even goed iets vinden om met een kind te praten.
Enige wat een probleem is, dat wanneer stellen ergens heen gaan je niet zo een twee drie mee wilt gaan. Dit om het 'stel' idee niet te storen. Allemaal stellen die wat doen, dan sta jij er een beetje raar bij
Dat wat jij zegt is echt bij mensen die getrouwd zijn om zich dan wat te voelen. Baslari goge erdiya, belli etmek istiyorlar. Baska turlu haz alamicaklar evliliklerinden. Yani cocukca bir tavir. Gosteris icin evlenenlerin arzalari. Maak ze maar lekker gek door af een toe te laten merken hoe heerlijk het wel is om niet verbonden alles te kunnen doen, zonder rekening te houden met je man, schoonouders, eten etc![]()
Umud; Sen gelecek adina yasanan bir düssün!
Bu seferki zorlama degil, Seni Seviyorum!
@ Uzak, je hebt gelijk, die heb ik inderdaad nog niet uiteen gezet.
Praktisch al mijn (Turkse) leeftijdsgenoten zijn getrouwd en hebben zelfs kinderen.
Ik vind dat wij ons zo min mogelijk moeten aantrekken van de psychische druk die wij ondervinden door de omgeving. Ik merk bij mijzelf dat mijn ouders er meer last van hebben dan ik. Mijn moeder maakt wel eens de opmerking "aslínda yasín geldi de geçti de". Maar ik bevind me ook in zo'n andere situatie dan mijn leeftijdsgenoten. Ik ben verder gaan studeren, ik ben ook wel op mijn onafhankelijkheid gesteld, ik voel (nog) geen drang om een gezin te stichten of überhaupt om te trouwen.
Ik geniet daarentegen wel volop van het leven. Ik denk dat ik veel meer kan doen en maken dan mijn getrouwde leeftijdsgenoten. Ik vind het jammer dat ik de stempel "evde kalmís" op mij gedrukt krijgt, terwijl daar niet eens sprake van is.
Ik denk ook dat het belachelijk is om je "hoger/beter" te voelen, als je getrouwd bent. Wellicht is degene die ongetrouwd is helemaal gelukkig met het feit dat ze ongetrouwd is. Het is een keuze die je maakt.
Laatst gewijzigd door GINKALxKIZ: 02-05-2009 om 21:40
Bu sehir Rakiyla yasar, bu sehir cigarayi ceker, bu sehir gonduzu yasar, bu sehir geceyi sever. Bu sehir adami sever, bu sehir kadini dover, bu sehir kanimizi emer, bu sehir icin ulmeye deyer.
Istanbul Istanbul Istanbul elinden oper...




Mijn beste vriendin waar ik heel veel samen heb meegemaakt is al sinds twee jaar getrouwd. Aan het begin van haar huwelijk hadden we nog wel eens contact, maar naarmate is zij met ´getrouwde´ dames om beginnen te gaan. Uiteindelijk hebben we nu bijna geen contact meer. Dat is enorm jammer.
Ik ben 25 en ik hoor elke dag van mijn moeder de vraag wanneer ik zal gaan trouwen. Trouwen zal ik wanneer ik dat wil en wanneer ik dat zie zitten.
Als het aan mij ligt, trouw ik pas tussen mijn 30ste en 35ste levensjaar. Dan ben ik wat ouder, heb ik meer ervaring en zal mijn toekomstige echtgenoot mij ook waarderen als een echte vrouw, in plaats van zoals ik dat nu vaak genoeg zie als een meisje zo hij dat gaat maken als de vrouw die hij wilt. Zo een man hoef ik niet en desnoods blijf ik ongehuwd in dit leven. Zo belangrijk vind ik een huwelijk niet. Ik vind mijn eigen status zoals ik die zie belangrijker. En vind het leven zoals ik die wil belangrijker dan zoals anderen die willen zien.
Laatst gewijzigd door Lemar: 02-05-2009 om 21:47







Ik vraag me af of er meer mensen zijn die er zo over denken of die dit hebben opgemerkt in hun omgevingJe groet de single ladies niet meer (want je bent te "hoog" nu je een man hebt)
en opeens spreken getrouwde vrouwen jou wel aan, iets wat ze eerder niet deden toen je nog vrijgezel was.Ik namelijk niet.
We no speak Americano
Namusunla beklerse isterse 40 yasina kadar bekar kalsin
geldt ook voor een jongeman
Bookmarks