Pro Ana (Anorexia)

[Lipstick]

Ik kwam terecht op een pro-ana site. Waar meisjes die Anorexia hebben, of willen hebben elkaar schrijven en steunen. Zo houden ze eet- en gewichtsdagboeken bij. Ze hebben bewondering voor meiden die het een hele dag volhouden zonder iets te eten, of die meer calorieën verbranden dan binnnen krijgen. Ze proberen elkaar op een eigen manier te steunen en tips te geven door een tandenborstel te gebruiken ipv een vinger. Wel zijn ze zorgzaam voor elkaar, ze raden het elkaar aan niet te vaak te doen omdat maagzuur slecht is voor je tanden. Ze leven in een ZWARTE/WITTE wereld DIK IS LELIJK, DUN IS MOOI.

Ze motiveren elkaar met behulp van de volgende 10 geboden:

1. Als je niet dun bent, ben je niet aantrekkelijk.
2. Dun zijn is belangrijker dan gezond zijn.
3. Je moet kleren kopen, laxeermiddelen gebruiken, verhonger jezelf, doe iets om dunner te lijken.
4. Eet niet zonder jezelf schuldig te voelen.
5. Je zult geen dikmakend voedsel eten zonder jezelf daarna te straffen.
6. Je zult calorieën tellen.
7. Wat de weegschaal zegt is het belangrijkste.
8. Gewicht verliezen is goed, aankomen is slecht.
9. Je kan nooit te dun zijn.
10. Dun zijn en niet eten zijn tekens van succes.

Geloofsbelijdenis

Ik geloof in Controle, het enige wat machtig genoeg is om orde te stellen in de chaos die 'mijn leven' word genoemd.

Ik geloof dat ik de gemeenste, waardeloze en nutteloze persoon ben die ooit op de planeet heeft bestaan en dat ik alleen tijdverspilling van anderen ben.

Ik geloof dat andere mensen die mij anders navertellen idioten zijn. Indien zij zouden kunnen zien hoe ik echt ben, dan zouden zij mij haten net zoals ik mezelf haat.

Ik geloof in perfectie en streef het te bereiken.

Ik geloof in redding door het proberen van een beetje harder dan ik gisteren geloof.

Ik geloof in een weegschaal als een indicator van mijn dagelijkse successen en mislukkingen.

Ik geloof in hel, omdat ik soms denk dat ik daarin leef.

Ik geloof in een geheel zwarte en witte wereld, de verliezen van gewicht, tegenschuldiging voor zonden, verloochening van het lichaam en een leven van vasten.


Nu is deze topic niet geopend om deze meiden niet te benijden. Zij hebben eveneens een externe steun nodig om zich hierover heen te zetten. Ik heb onlangs een gesprek met een nichtje gehad, een meisje van 16 jaar die hoop en steun vind op deze website. Dit zijn allemaal tamelijk jonge meiden van rond de 12 t/m 16 jaar. Ze kampen met ernstige psychische problemen en hebben totaal geen zelfvertrouwen. Het meisje heeft mij in vertrouwen genomen door het aan mij vertellen en naar mijn mening te vragen. Of het aan haar lag dat ze zichzelf zo dik vond of in tegendeel slechts beinvloed werd door die site. Zij zitten dagelijks samen met vriendinnen van school op deze site. Ze houden wedstrijden wie het dunst is of wie het meest afvalt. Dit heeft vraagtekens bij mij opgeroepen en ik heb op het gedrag van haar ouders gelet. Ze is slank, niet ongezond slank maar slank. Haar ouders geven haar complimenten hierover door bv te zeggen dat ze het figuur heeft van een model.

Ik heb ook een eerdere topic gevonden over Anorexia, waarin plaatjes werden geplaatst van extreem dunne modellen. Ik kwam veel kortzichtige reacties tegen zoals ''Wat lelijk, gatverdamme, zij sporen niet, dit is niet normaal'' etc.

Ik vraag jullie hier om WELGEMEENDE reacties te plaatsen om ze te demotiveren. Ik heb de meisjes gevraagd om ipv een keer naar de pro-ana website te gaan eens deze topic te bekijken. Dus plaats je reacties zorgvuldig. Er zullen vast meiden zijn op dit forum die Anorexia hebben of hebben gehad, of die er in hun nadirecte omgeving ermee te maken hebben gehad.

[Ezberimsinnn]

Ik heb er niet mee te maken gehad, maar het is wel zo dat ik ook vrij slank ben, niet ongezond slank, maar toch slank..
Dit is niet opzettelijk gebeurd, ben zo al mijn hele leven, maar ik doe wel mijn best om aan te komen,vind de modellen zoiezo niet iets om naar op te kijken..
De foto's of televisie-optredens van de modellen waaraan deze meiden zich meten, zijn 99% bewerkt met photoshop en andere programma's,de kans is dan ook groot dat ze niet lijken op de foto's die gepresenteerd worden en waaraan de maatschappij vraagt om aan te voldoen.

[Lipstick]

Zaten ise yarayan topicler sinek avlar burda. Jammer dat niemand van de vele mensen die mij een puntje hebben gegeven niks te melden hebben

[Lipstick]

Ja meiden het spijt me, het wilt niet echt opschieten. Beetje geduld..

[BuketK.]

Dames als jullie eens goed nadenken... Als je die kilo's kwijt bent geraakt ben je in eerste instantie trots en blij neem ik aan, maar na een korte tijd wil je alleen maar meer afvallen en meer en meer.... Waar houdt het op?

Probeer eerst tevreden te zijn met jullie zelfbeeld. Mocht je dan vinden dat je alsnog te veel kilo's hebt, ga dan op dieet onder begeleiding van een dieetiste. Vergeet niet dat zij speciaal een opleiding hebben gevolgd hiervoor, dus ze weet echt wat het beste is voor jullie....

[Kelebek.]

Ik heb eerder een patientendemonstratie gehad, waar een meisje van ongeveer 14 jaar over haar eetstoornis vertelde. Toen had ze het ook over internetsites/fora waar ze elkaar motiveren zoals wedstrijden om zolang mogelijk niet te eten (dan heb ik het echt over dagen..)

Ik vond het zo erg hoe ze het vertelde. Hoe ze terug keek naar haar zelf toen en hoe ze nu naar haar zelf keek. Ze vertelde dat ze er nog wel moeite mee had, maar ze besefte zich nu wel dat het verkeerd was.
Ze hadden ook een brief geschreven die heeft ze voor ons hardop voorgelezen. Ik vond het echt knap van haar dat ze erover kon praten.

Internet doet zoveel met ons .. bijv pesten via internet is ook een trend geworden.

[KeLePCe_]

Ik lees nu voor het eerst een serieuze topic over anorexia. Meestal gaan ze hebben ze over anorexiapatienten negatieve woorden, maar hier wordt er echt aandacht aan besteed.

Ik zelf ben niet dik, maar ocht niet mager. Heb een gezond gewicht van 50 kilo en ben 165 cm lang.
Ik hoor wel van mensen dat ik niet meer hoeft af te vallen. Eerst woog ik rond de 55 kilo. Mijn streef gewicht was 52. Nadat ik mijn streefgewicht had bereikt wilde ik meer afvallen. Want het gaf mij echt een kick. Vooral als ik op de weegschaal stond en de cijfers zag dalen. eesrt een 5, daarna een 3, daarna 2.. Ik wilde minder en minder. Ik wilde de 0 zien. Nu ik dit ook heb bereikt is mijn streefgewicht ook veranderd. Nu wil ik naar de 48 kilo. Ik weet dat het niet nodig is en ik doe absolut geen gekke dingen. Ik kan niet zonder eten, dus ik let er alleen op, maar verhonger mezelf niet. Ik zal ook absoluut niet mijn vinger in mijn keel kunnen steken om over te geven. Dat weet ik, omdat ik het eerder heb geprobeerd. Maar zolang je niet ziek of misselijk bent is het echt geen fijn gevoel. Toch wil ik die 48 halen. Hoe dan ook.. Dus ik sport als een gek en 's avonds wil ik niks eten. Als ik wat eet voel ik me zo schuldig. Ben eigenlijk een beetje bang dat ik ongezond denk, maar aan de andere kant wil ik het zo graag.

Het heeft allemaal te maken met zelfvertrouwen.. Dat kan ik jullie vertellen. Het is zo diep in me gedrongen dat ik me zelf begin dik te vinden. Als ik naar anderen kijk wil ik er net zo uit zien als zij. Maar ik weet dat dat andere meisje echt wel voller is dan ik. Maar toch. Zelfbeeld is onder de nul. Ik zou mezelf weleens of een foto willen vergelijken met anderen. Misschien dat ik dan ga geloven dat ik niet dik ben. Maar dat is ook niet een optie.

Hoe dan ook. Ik er is altijd wel een plek op mijn lichaam waarvan ik vind dat er vet op zit. Dat wil ik dan weg hebben. Ik ben niet blij met mijn lichaam, maar wanneer dan wel? Ik probeer mezelf wijs te maken dat ik niet dik ben, maar tevergeefs. Het lukt gewoon niet.

[Lipstick]

Supersiniz!

[Lipstick]

Ik lees nu voor het eerst een serieuze topic over anorexia. Meestal gaan ze hebben ze over anorexiapatienten negatieve woorden, maar hier wordt er echt aandacht aan besteed.

Ik zelf ben niet dik, maar ocht niet mager. Heb een gezond gewicht van 50 kilo en ben 165 cm lang.
Ik hoor wel van mensen dat ik niet meer hoeft af te vallen. Eerst woog ik rond de 55 kilo. Mijn streef gewicht was 52. Nadat ik mijn streefgewicht had bereikt wilde ik meer afvallen. Want het gaf mij echt een kick. Vooral als ik op de weegschaal stond en de cijfers zag dalen. eesrt een 5, daarna een 3, daarna 2.. Ik wilde minder en minder. Ik wilde de 0 zien. Nu ik dit ook heb bereikt is mijn streefgewicht ook veranderd. Nu wil ik naar de 48 kilo. Ik weet dat het niet nodig is en ik doe absolut geen gekke dingen. Ik kan niet zonder eten, dus ik let er alleen op, maar verhonger mezelf niet. Ik zal ook absoluut niet mijn vinger in mijn keel kunnen steken om over te geven. Dat weet ik, omdat ik het eerder heb geprobeerd. Maar zolang je niet ziek of misselijk bent is het echt geen fijn gevoel. Toch wil ik die 48 halen. Hoe dan ook.. Dus ik sport als een gek en 's avonds wil ik niks eten. Als ik wat eet voel ik me zo schuldig. Ben eigenlijk een beetje bang dat ik ongezond denk, maar aan de andere kant wil ik het zo graag.

Het heeft allemaal te maken met zelfvertrouwen.. Dat kan ik jullie vertellen. Het is zo diep in me gedrongen dat ik me zelf begin dik te vinden. Als ik naar anderen kijk wil ik er net zo uit zien als zij. Maar ik weet dat dat andere meisje echt wel voller is dan ik. Maar toch. Zelfbeeld is onder de nul. Ik zou mezelf weleens of een foto willen vergelijken met anderen. Misschien dat ik dan ga geloven dat ik niet dik ben. Maar dat is ook niet een optie.

Hoe dan ook. Ik er is altijd wel een plek op mijn lichaam waarvan ik vind dat er vet op zit. Dat wil ik dan weg hebben. Ik ben niet blij met mijn lichaam, maar wanneer dan wel? Ik probeer mezelf wijs te maken dat ik niet dik ben, maar tevergeefs. Het lukt gewoon niet.

Nee klopt. Dit herken ik ook in haar. Ze praat met veel lof over mijn gewicht terwijl zij zeker 5 kilo minder weegt. Ze heeft een bepaald beeld in haar hoofd, daar komt ze niet vanaf. Dit heeft niks met gewicht te maken, maar met eigenwaarde. Die is bij deze dames gewoon laag tot nihil. Het is heel moeilijk om dit te veranderen. Niemand is ooit tevreden, altijd is er wel iets mis of kan iets beter. Wat je leuk maakt is dat je vrede met jezelf hebt, geheel jezelf kan zijn, dit zal ook anderen meer aantrekken dan dat je er perfect uitziet. Ik zal eerlijk zijn en zeggen dat ik ook zo een periode heb doorstaan. Het is niet zo ver gekomen dat ik het anorexia kan noemen. Een korte periode, dankzij mijn lieftallige die het meteen opgemerkt hebben. Hulp zoeken is een eerste stap maar om hier doorheen te komen moet je eerst jezelf overtuigen, anderen kunnen dat niet.

[Kelebek.]

Ik lees nu voor het eerst een serieuze topic over anorexia. Meestal gaan ze hebben ze over anorexiapatienten negatieve woorden, maar hier wordt er echt aandacht aan besteed.

Ik zelf ben niet dik, maar ocht niet mager. Heb een gezond gewicht van 50 kilo en ben 165 cm lang.
Ik hoor wel van mensen dat ik niet meer hoeft af te vallen. Eerst woog ik rond de 55 kilo. Mijn streef gewicht was 52. Nadat ik mijn streefgewicht had bereikt wilde ik meer afvallen. Want het gaf mij echt een kick. Vooral als ik op de weegschaal stond en de cijfers zag dalen. eesrt een 5, daarna een 3, daarna 2.. Ik wilde minder en minder. Ik wilde de 0 zien. Nu ik dit ook heb bereikt is mijn streefgewicht ook veranderd. Nu wil ik naar de 48 kilo. Ik weet dat het niet nodig is en ik doe absolut geen gekke dingen. Ik kan niet zonder eten, dus ik let er alleen op, maar verhonger mezelf niet. Ik zal ook absoluut niet mijn vinger in mijn keel kunnen steken om over te geven. Dat weet ik, omdat ik het eerder heb geprobeerd. Maar zolang je niet ziek of misselijk bent is het echt geen fijn gevoel. Toch wil ik die 48 halen. Hoe dan ook.. Dus ik sport als een gek en 's avonds wil ik niks eten. Als ik wat eet voel ik me zo schuldig. Ben eigenlijk een beetje bang dat ik ongezond denk, maar aan de andere kant wil ik het zo graag.

Het heeft allemaal te maken met zelfvertrouwen.. Dat kan ik jullie vertellen. Het is zo diep in me gedrongen dat ik me zelf begin dik te vinden. Als ik naar anderen kijk wil ik er net zo uit zien als zij. Maar ik weet dat dat andere meisje echt wel voller is dan ik. Maar toch. Zelfbeeld is onder de nul. Ik zou mezelf weleens of een foto willen vergelijken met anderen. Misschien dat ik dan ga geloven dat ik niet dik ben. Maar dat is ook niet een optie.

Hoe dan ook. Ik er is altijd wel een plek op mijn lichaam waarvan ik vind dat er vet op zit. Dat wil ik dan weg hebben. Ik ben niet blij met mijn lichaam, maar wanneer dan wel? Ik probeer mezelf wijs te maken dat ik niet dik ben, maar tevergeefs. Het lukt gewoon niet.

Je hebt al meerdere keren aangegeven dat je je ervan bewust bent dat het misschien ongezond is of dat andere meiden misschien wel voller zijn, maar je toch net zoals hun zou willen zijn .. ik denk dat dat erg belangrijk is. Je bewust zijn van wat 'normaal' is en wat er beetje van afwijkt (tuurlijk kan lang gepraat worden over wat nou wel of niet normaal is maar goed..)
Ik denk dat bij een lengte van 1.65 50 kilo minder dan normaal is.. ook dat je aangeeft dat je je schuldig voelt zodra je gaat eten doet me nadenken. Eten is een primaire behoefte daar hoef je je niet schuldig over te voelen. Gezond eten + normaal sporten is alles behalve ongezond, lijkt me..

(Trouwens vinger in keel is niet bij anorexia nervosa, dacht ik)

[Kelebek.]

Jammer dat zulk soort topics weinig aandacht krijgen..

[Lipstick]

Je hebt al meerdere keren aangegeven dat je je ervan bewust bent dat het misschien ongezond is of dat andere meiden misschien wel voller zijn, maar je toch net zoals hun zou willen zijn .. ik denk dat dat erg belangrijk is. Je bewust zijn van wat 'normaal' is en wat er beetje van afwijkt (tuurlijk kan lang gepraat worden over wat nou wel of niet normaal is maar goed..)
Ik denk dat bij een lengte van 1.65 50 kilo minder dan normaal is.. ook dat je aangeeft dat je je schuldig voelt zodra je gaat eten doet me nadenken. Eten is een primaire behoefte daar hoef je je niet schuldig over te voelen. Gezond eten + normaal sporten is alles behalve ongezond, lijkt me..

(Trouwens vinger in keel is niet bij anorexia nervosa, dacht ik)

Met 1.65 en 50 kg zit je net op de grens van normaal naar te licht volgens de BMI. Die kan je hier bekijken.

[Lipstick]

dit hebben mannen togh ook?

Klopt. We richten ons op de meiden maar er is ook een deel dat bestaat uit mannen. De oprichter van de pro ana site is bv ook een jongen.

[Lipstick]

Ok want bij veel mannen is dit een taboe denk ik

Denk niet dat het zozeer een taboe is, maar dat het minder vaak voorkomt

[Kemalism]

Anorexia heb je nog in de hand, Boulimia niet.
Of was het juist andersom ?